Laat ik er geen doekjes om winden: verdoofde slachting kan niet volgens de halacha, de Joodse wet.
Het Verenigd Europa wil de sjechita aan banden leggen. In Nieuw-Zeeland worden alle dieren voor Hallal sinds kort wel verdoofd. De Tora is twee millennia ouder dan de Koran.
Kan zoiets bij ons? Nee, de halacha zegt dat een dier bij volle bewustzijn moet zijn op het slachtmoment. Dat een Rabbijn ooit eens een verdoofde sjechita onder extreme noodtoestand heeft toegestaan, terwijl alle gezaghebbende Rabbinale autoriteiten dit hadden verboden, is zeker geen bewijs, dat de Tora dit toestaat.
Waar gaat het om?
Het Jodendom propageert een onverdoofde sjechita. Wij stellen kort maar krachtig de formule `Sjechita = stun, dispatch & exsanguine ineen’. De Joodse manier van slachten valt volledig onder de definitie van een menswaardige sjechita, het is namelijk verdoving, dood en ontbloeding in één snelle handeling. Het probleem is dat de EFSA, het onderzoeksinstituut van de Europese Unie, toch tot andere conclusies komt.
Het geheim van de Joodse slacht is het werkelijk vlijmscherpe mes, waarmee geslacht wordt. Het dier voelt er niets van net zoals een mens er niets van voelt.
Ik neem u ten bewijze mee naar een nieuwsbericht van 4 februari 2008 uit Venlo. Een 28-jarige carnavalsvierder in stierenvechterspak heeft zaterdagavond in een eetcafé op de Parade in Venlo een 47-jarige man de keel doorgesneden. Dat meldde de politie zondag. Het slachtoffer had eerst niet door dat hij een snijwond van ongeveer 10 centimeter had. Omstanders wezen hem erop en brachten hem naar het ziekenhuis. Volgens de politie heeft het slachtoffer veel geluk gehad dat hij de snijwond overleefde: de messentrekker had de slagader maar net gemist.
De EU-commissie concentreerde zich de afgelopen jaren op vijf onderwerpen rond de sjechita. Dit kwam op de agenda van de Europese Unie door de misstanden bij de Hallal-slacht en door het inmiddels zeer diervriendelijke bewustzijn van de West-Europeanen. In Nederland is er zelfs een politieke partij voor de dieren met 2 zetels in het parlement.
Vijf items
Vijf items stonden lange tijd centraal in de discussies met de overheden van de EU-landen en de EU-commissie:
1. De certificatie van de sjochtiem (slachters). De Europese Commissie wil dat de sjochtiem worden overhoord en gekeurd door veterinaire artsen op hun diervriendelijkheid. Dit maakt het bijzonder moeilijk voor kleine kehillot (gemeenten) om de sjechita te handhaven.
2. Als tweede punt wilde de Europese Commissie dat er een staande sjechita wordt geaccepteerd. Dit betekent dus dat de draaitrommel niet meer toegestaan zal worden. Dit zou niet moeten worden geaccepteerd als enige standaard omdat velen liever een liggende sjechita willen.
3. Het belangrijkste economische beletsel is dat van labelling. Als het vlees onverdoofd geslacht is, moet dit ook op het product herkenbaar zijn door een label op het eindproduct in de schappen van de winkelier, vindt men in de EU. Dit zou de sjechita volslagen onbetaalbaar maken omdat meer dan zeventig procent van het kosjer geslachte vlees niet door Joden gegeten wordt.
4. Eveneens een belangrijk economisch probleem is de acceptatie van dezelfde regels voor de import van kosjer vlees, zoals gelden binnen het land van import. Dit zou betekenen dat wanneer een land bijvoorbeeld alleen staande sjechita toestaat, het vlees uit Israël niet meer kan worden geïmporteerd omdat daar de staande sjechita niet wordt toegestaan.
5. Post-cut stunning: doden direct na de sjechita. Dit is halachisch een bijzonder gevoelig punt.Europese autoriteiten willen, dat de dieren tegelijk met de sjechita worden doodgeschoten. Dat is voor ons onacceptabel.
Verdoofd slachten
Maar al veel langer is er de roep om het verdoofde slachten. Op wie rust de bewijslast om aan te tonen, dat onze sjechita niet diervriendelijk is? Ik zou zeggen: op de overheid.
Maar die heeft nog steeds niet aangetoond, dat de dieren door de slacht met een halssnede lijden. Joodse slacht is meer dan voorkomen dat bloed de hersenen bereikt. Bloed dat zich in de hersenen bevindt, verlaat direct na de insnijding het lichaam via de opengesneden bloedvaten, waardoor onmiddellijk verlies van druk in de hersenen ontstaat.
Plotselinge verlaging in de druk van de cerebrospinale vloeistof veroorzaakt in minder dan twee seconden volledige bewusteloosheid. Professor H.H. Dukes (Cornell University, USA) en dierenarts dr. I. M. Levinger (Bazel, Zwitserland) bevestigen, dat het dier binnen twee seconden na insnijding buiten bewustzijn is. Dr Stuart Rosen, cardioloog in het Hammersmith Hospital, London UK, heeft hierover uitvoerig onderzoek verricht en bevestigt deze uitkomsten in een studie uit 2004.
Dr Temple Grandin, Associate Professor of Animal Science aan de Colorado State University heeft in 1994 een aantal experimenten uitgevoerd, met het doel vast te stellen of vee de halssnede voelt. Het apparaat, waarmee de kop van het dier wordt gefixeerd, werd los gehanteerd, waardoor het dier de kop nog zou kunnen bewegen tijdens de insnijding met het mes, dat van chirurgische scherpte is.
Geen van de tien dieren in het experiment van Grandin reageerde of trachtte het hoofd af te wenden van het mes. Dit bracht Grandin tot het oordeel: “it appears the animal is not aware that its throat has been cut.”
Dr. Flemming Bager, hoofd van het Deense Veterinaire laboratorium, komt ook tot de conclusie, dat de stieren niet reageerden op de insnijding. Prof. Harold Burrow, voormalig professor aan het Royal Veterinary College, Londen meldt: “As a lover of animals, an owner of cattle and a veterinary surgeon I would raise no objection to any animal bred, reared or owned by me being subjected to this method of slaughter.”
Dr Stuart Rosen van de Faculty of Medicine, Imperial College, London concludeert: “shechita is a painless and humane method of animal slaughter.”
Zijn de moderne verdovingsmethoden wel zo pijnloos? Britse dierenvrienden stellen, dat de elektroshock het dier inderdaad wel verlamt maar dat dit niet per se betekent, dat het ook buiten bewustzijn is. De shock kan tot interne verwondingen leiden waardoor het dier niet meer geschikt is voor Joodse consumptie. Dergelijke verwondingen ontstaan niet bij het toepassen van de Joodse slachtwijze.
Bij gebruik van een schietmasker moet soms meer dan één schot worden gelost, wanneer het eerste niet accuraat is. Er bestaat bewijs dat het schot alleen paralyseert maar dat het dier bij bewustzijn blijft. De bloedtoevoer naar de hersens wordt immers niet onderbroken. Los hiervan bestaat het gevaar dat de verdovende kogel of pin contaminatie in het dier veroorzaakt, omdat de kogel/pin van dier op dier wordt toegepast.
Dr Temple Grandin, Professor of Animal Science aan de Colorado State University USA, heeft aangetoond dat er door het schot veel adrenaline vrijkomt, waardoor de drang om te overleven alleen maar toeneemt. Adrenaline bindt de bloedvaten aan de oppervlakte af, waardoor het uitvloeien van bloed wordt beperkt. Wanneer er bloed in het karkas achterblijft, is dit schadelijk voor de kwaliteit van het vlees. Sjechita – het joodse slachten bevordert als geen andere methode snelle en optimale uitvloei van bloed uit het lichaam.
Verdoving voor of na de slacht worden niet toegestaan door het Jodendom. De Conference of European Rabbis bevestigt, dat geen van haar aangesloten rabbijnen-leden uit alle Europese landen verdoving toestaan. Een (Europees) parlementair voornemen om verdoving voor te schrijven is een rechtstreekse breuk met de Europese traditie van tolerantie en godsdienstvrijheid, die al vele eeuwen oud is.
Samenvattend kent de Joodse religie de oudste traditie op het gebied van dierenbescherming, en de kosjere slacht is hier zeker geen uitzondering op. De mens mag dieren gebruiken, maar niet misbruiken. Zowel mens als dier staan G’d ten dienste en de omgang met dieren moet passen in Zijn Scheppingsplan.
