Vanaf de zondag voor Rosj Hasjana is het de gewoonte om vroeg op te staan om Selichot te zeggen. Wanneer Rosj Hasjana op maandag of dinsdag valt, begint men Selichot te zeggen op de zondag de week daarvoor.
Berachot voor de selichot
Wanneer men vóór het eerste ochtendlicht opstaat, moet men zijn handen overgieten en de beracha ‘Al netilat jadaïm zeggen en de berachot over de Tora.
Na de Selichot overgiet men nogmaals zijn handen, maar nu zonder beracha.
Geen eigen talliet
De chazan die de Selichot leidt, doet het grote tallietom, voordat hij met Asjrei begint.
Aangezien er een meningsverschil is onder de Geleerden of men ’s nachts wel of geen beracha zegt over een talliet, is het beter als hij niet zijn eigen tallietomdoet en ook niet dat van de gemeente (waarvan hij mede-eigenaar is) omdat hij daar dan misschien een beracha over zou moeten zeggen, maar hij leent er een van iemand anders.
Wanneer er geen tallietbeschikbaar is, mag men de Selichot, met inbegrip van de 13 midot zonder talliet uitspreken.
Leidt ook andere diensten op die dag
In sommige gemeenten is het de gewoonte dat de chazan die de Selichot leidt, ook de avonddienst van de vorige avond en de ochtend- en middagdienst na de Selichot leidt. Hij heeft dan voorrang boven een rouwende, een mohel en iemand die Jahrzeit heeft.
Staan
Men behoort te staan tijdens de Selichot. Maar wie moeite heeft om te staan moet toch in ieder geval staan tijdens het lezen van Keil Melech Josjeev en tijdens de 13 midot.
Hoogstaand karakter
Het verdient de voorkeur dat de chazan die tijdens Selichot, en ook die welke op de Hoge Feestdagen voorgaat in de dienst, iemand is van hoogstaand karakter, die Tora geleerd heeft en zich nauwkeurig aan de mitswot houdt.
Hij is bij voorkeur ook boven de dertig jaar, zodat zijn jeugdige passie wat bekoeld is en hij wat nederiger geworden is. Hij is bij voorkeur ook getrouwd en heeft kinderen, want dan zal hij meer geneigd zijn om zijn hart voor Hasjeem uit te storten en hij zal zich uit de grond van zijn hart onderwerpen.
Dezelfde eisen gelden voor de ba’al toke’a, degene die de sjofar blaast en voor de matkia, degene die de sjofartonen voorleest. Het is gebruikelijk daarvoor een Tora-geleerde te kiezen.
Voor de gemeente acceptabel
Echter, wanneer zulke mensen niet gevonden kunnen worden, dan is iedereen die voor de gemeente acceptabel is, geschikt om dienst te doen.
Wanneer iemand merkt dat hij niet voor iedereen acceptabel is, dan moet hij zich terugtrekken en de taak aan een ander overlaten, ook al is die ander iemand met minder spirituele verdiensten en van minder geleerdheid (Bron: Kitsoer van het N.I.K.).
De dertig of honderd sjofartonen: waar komen die vandaan?
Voordat we ons afvragen hoe we aan het getal van 100 of 30 sjofartonen komen, moeten we de bron vinden voor de drie verschillende sjofartonen. In de Tora staan er immers maar twee: tekia en teroe’a.
Het geluid van de tekia lijkt duidelijk: een lange, continue, ononderbroken klank.
Het geluid van de teroe’a is duidelijk een gebroken toon. Iemand, die vergiffenis moet vragen, voelt zich ‘gebroken’.
Zuchtend of snikkend?
Hoe moet zo’n gebroken toon klinken? Sommigen maakten van de teroe’a een zuchtend geluid: drie gebroken klanken. Die noemen wij ‘sjewariem’.
Maar in andere plaatsen was het traditie dat het een snikkend geluid moest zijn: negen korte, lage tonen. Die noemen wij tegenwoordig de teroe’a (eigenlijk: alarm).
Combinatie van alle mogelijke varianten: 100 tonen
Rabbi Abbahoe uit Caesarea combineerde alle mogelijke varianten en kwam zo op minimaal 30 tonen, die door verschillende omstandigheden werden uitgebreid tot 100 tonen. Alle 100 tonen zijn dus een enkele mitswa. Daarom moet men niet praten tussen de 1e en de 100e toon.
Combinatie van 4 tonen
Misschien bedoelt de Tora wel dat we allebei de klanken – sjewariem en teroe’a – moeten blazen! Rabbi Abbahoe stelde voor om te beginnen met drie keer een serie van vier tonen te blazen: tekia – sjewariem – teroe’a – tekia.
Daarna konden van beide klanken nog eens een aparte serie geblazen worden: eerst met sjewariem, daarna met teroe’a – beide series drie keer. Op die manier worden alle mogelijke combinaties geblazen, zodat de volgorde die de Tora bedoelt er in ieder geval bij is!
