Door: Yisrael Yitzchak Rosenfeld
De Klausenburger Rebbe z”l zei eens:
Op Soekot nemen wij de vier soorten:
- de etrog,
- de loelav,
- de hadas, en
- de arava.
Na de feestdag bewaren wij de etrog, de loelav en de hadas om ze samen met de chameets voor Pesach te verbranden.
Maar de aravos
– de eenvoudige wilg, die geen geur en geen smaak heeft –
die plaatsen wij boven de Aron Kodesj, de Heilige Ark.
Waarom? vroeg de Rebbe.
Omdat wij op Hosjana Rabba de aravos slaan
– niet de etrog, niet de loelav;
wij slaan de wilg,
zodat hij de zonden van het gehele Joodse volk op zich neemt.
En wie bereid is slagen te dragen namens het Joodse volk, verdient het om op de allerheiligste plaats te rusten.
De Rebbe z”l voegde nog een gedachte toe, ditmaal over bedikat chameets
– het zoeken naar zuurdesem vóór Pesach.
Wij nemen een houten lepel,
een kaars, en
een veer, en zoeken zorgvuldig naar elke kruimel.
Maar wat doen we met de lepel wanneer we klaar zijn?
We verbranden hem.
Waarom? vroeg de Rebbe.
Omdat het een voorwerp is
waarvan het enige doel is om te zoeken naar wat niet in orde is –
alleen naar chameets, naar fouten,
naar onvolkomenheden.
En iets dat uitsluitend het slechte opspoort… verdient het niet om te blijven bestaan.
Vandaag is de jaartijd van de Rebbe.
Mogen wij altijd het goede doen en het goede zien.
