De beproeving van eer voor de Hemel
“En Korach nam…” Onze wijzen zeggen dat Korach “zichzelf meenam” naar een andere zijde. Hij was niet tevreden met de grote verhevenheid die hij als Leviet had ontvangen, maar verlangde naar nog meer aanzien en grootheid.
De vraag is: Korach was toch een groot man, verstandig en begiftigd met heilige inspiratie (roeach hakodesj). Hoe kon hij dan zo’n grote fout maken?
De Kedoesjat Levi legt uit dat er twee soorten dienaren van Hasjem zijn. Er zijn mensen die Hasjem dienen om de eer van de Hemel in de wereld te vergroten. Voor hen maakt het niet uit wie de mitswa verricht – zijzelf of een ander. Het belangrijkste is dat de wil van Hasjem wordt vervuld.
Maar er zijn ook mensen bij wie zich in hun dienst aan Hasjem een subtiele vorm van eigenbelang mengt. Zij willen het goede doen, maar ook dat men weet dat zij het goede hebben gedaan.
Dat was de fout van Korach. Hij sprak in naam van de heiligheid: “Want de gehele gemeenschap, zij allen zijn heilig.” Maar diep in zijn hart leefde het verlangen om zelf een positie van grootheid in te nemen.
Mosje Rabbenu leert ons de juiste weg. Hij was de grootste leider van allen, en toch was hij “zeer nederig”. Alles wat hij wilde, was de wil van de Schepper vervullen.
Moge G’d het ons laten zien bij de aanloop naar de aanstaande verkiezingen in Israël: de echte inhoudelijke Pro Deo houding!
Sjabbat sjalom oemevorach!
