Door Yisrael Yitzchak Rosenfeld
Nog een overdenking bij de parasja van deze week.
In deze weekse Torah-lezing, Parasjat Pinchas, somt de Torah alle korbanot op—de offergaven die in de Misjkan en later in de Beit HaMikdasj werden gebracht.
Maar wat is het verband tussen deze korbanot en de naam van onze parasja?
Rav Simcha Bunim van Peshischa leert dat dit verband diep is:
De essentie van een korban is naderen tot HaSjeem—dichter bij Hem komen door iets van jezelf te geven, door comfort op te geven, door mesirat nefesj te tonen—ware zelfopoffering en volledige toewijding.
En precies dat deed Pinchas.
Toen hij opstond om de ontheiliging van de Naam van HaSjeem te stoppen, zette hij alles op het spel.
Op dat moment werd Pinchas volgens de halacha beschouwd als een rodef—iemand die juridisch gezien ter plekke gedood had mogen worden.
Die daad had zijn laatste kunnen zijn.
Toch handelde hij, om zowel zichzelf als heel Klal Jisraël dichter bij HaSjeem te brengen.
Pinchas zelf werd een korban.
De Torah plaatst hier het gedeelte over de korbanot om deze waarheid als het ware te fluisteren:
Ware nabijheid tot HaSjeem vraagt om moed.
Het vraagt ons door de illusie van comfort heen te breken en op te staan voor wat werkelijk telt.
Moge wij nooit bang zijn voor zo’n vorm van opoffering, en mogen wij daardoor steeds dichter tot HaSjeem naderen.
