Door: Jisraël Jitschak Rosenfeld
Onze Wijzen (Chazal) hebben de Toraleescyclus zo ingericht dat juist tijdens de drie weken – een tijd van rouw en bezinning, bekend als Bein HaMetzarim – telkens de wekelijkse Toragedeelten worden gelezen die de verdeling van het Land Israël onder de stammen beschrijven.
In onze parasja ontmoeten wij de dochters van Tselofchad, die moedig opkomen voor het erfdeel van hun vader in het Land. Hun motivering is opmerkelijk:
“Want onze vader is gestorven vanwege zijn eigen zonde.”
Zij begrepen dat het Land Israël zelf de kracht bezit om te zuiveren. Dat het herstel – de geestelijke genezing – van de misstap van hun vader juist door de verbondenheid met het Land tot stand kon komen.
Misschien is dat ook de reden waarom wij juist in deze weken van verwoesting en ballingschap telkens lezen over de inbezitneming en de verovering van het Land:
Om ons eraan te herinneren dat Erets Jisraël niet slechts een land is – maar een weg naar geestelijke genezing.
Moge het ons vergund zijn ons opnieuw, in de diepste betekenis van het woord, met het Land te verbinden, en daardoor van al onze zonden gereinigd te worden.
