De eerste mitsva (gebod) uit de Tora is peroe oerevoe – vermenigvuldigt u. De tweede mitsva is de beriet mila (besnijdenis). Per jaar wordt een op de zes jongens wereldwijd besneden. Dit zijn ieder jaar 13 miljoen besnijdenissen.
Alleen al in Amerika krijgt 50 % van de jongetjes een besnijdenis. In de jaren tachtig werden besnijdenissen in het ziekenhuis gedaan. De financiële kant werd door het ziekenfonds vergoed omdat artsen steeds vaker kwalijke gevolgen van ondeskundig verrichte besnijdenissen zagen.
Het is altijd verstandig terug te keren naar de ‘roots’, de bronnen: “G-d zei tegen Avraham: “En wat jou betreft: houd je aan Mijn verbond, jij en je nakomelingen in al hun komende geslachten” (Gen. 17:9). Uit deze Toratekst blijkt duidelijk dat het besnijden een religieuze handeling is.
De Tora is geen medisch handboek en de besnijdenis is in eerste instantie geen medische verrichting. Nergens wordt ons iets over hygiënische redenen verteld. Hygiëne is absoluut belangrijk. Maar het kan nooit de (enige) reden voor dit voorschrift zijn.
De beriet mila is –helaas- niet onomstreden gebleven. Ongeveer 13 jaar geleden stelden in Nederland verschillende parlementariers voor, dat het kabinet moest overwegen de jongensbesnijdenis strafbaar te stellen. De pers wist te melden, dat in Nederland vooral in Islamitische en Joodse kring per jaar 15.000 jongetjes worden besneden om religieuze redenen of hygiënische en esthetische reden.
Kort daarvoor had het kabinet de lichtste vorm van meisjesbesnijdenis strafbaar gesteld. Hirsi Ali meende, dat de ingreep bij jongens ook heel ingrijpend is en daarom ook moest worden verboden.
De vrouwenbesnijdenis is ook de laatste tijd weer veel in het nieuws. Zelfs in Afrikaanse landen is dit in sommige kringen slechts een (gruwelijke) gewoonte en zeker niet een door de religie voorgeschreven plicht. Uit de Tora blijkt duidelijk, dat de vrouwenbesnijdenis echt verboden is.
Vanuit het tegenovergestelde redeneren
Dit wordt afgeleid op grond van een a contrario redenering, een vorm van argumenteren, die geliefd is bij creatieve juristen. A contrario is Latijn en betekent `vanuit het tegenovergestelde’. Het is een manier van redeneren, die een stelling omkeert en dan het omgekeerde ontkracht.
Als voorbeeld stel ik: ”Als het morgen wordt, is er zonlicht”. Hieruit kan men afleiden, dat als het geen morgen wordt, er geen zonlicht is. Deze gevolgtrekking is echter niet altijd sluitend volgens de logica. Deze gevolgtrekking zou alleen juist zijn als ik had gesteld, dat “alleen als het morgen wordt, er zonlicht is”.
Verschillende geleerden willen het verbod op de meisjesbesnijdenis afleiden uit pesoekiem (verzen) als: “Dit is Mijn verbond tussen Mij en jullie en jullie nakomelingen, waaraan jullie je moeten houden: besneden wordt bij jullie al wat van het mannelijke geslacht is.”
In de vijf zinnen tussen Genesis 17:9 en 17:14 wordt driemaal benadrukt dat jongetjes moeten worden besneden. Hieruit kunnen we afleiden dat het niet de bedoeling is dat meisjes worden besneden. De Talmoed zegt over de dames dat ze al ‘als besneden gelden’. Een extra besnijdenis is dus absoluut niet nodig en zelfs strikt verboden.
Maar waar komt dat strikte verbod vandaan? Volgens de wetten van de logica kunnen we uit een opdracht om de jongentjes te besnijden niet afleiden, dat dus de meisjes dat niet hoeven.
Het antwoord ligt in de drie dubbele herhaling. Wanneer de Tora keer op keer benadrukt, dat alleen de jongentjes moeten worden besneden, is het alsof er staat “alleen de jongetjes moeten worden besneden”. Dan is de redenering in de trant van `en dus meisjes niet’ logisch mogelijk.
Het verschil is ook logisch. De jongensbesnijdenis is totaal niet te vergelijken met de meisjesbesnijdenis. Deze laatste dient immers om gevoelens van fysiek genot te onderdrukken. De jongensbesnijdenis is bedoeld als verbondsteken (en draagt ook nog eens bij aan de gezondheid van de man en partner).
