Door: J.J. Rosenfeld
Steeds opnieuw spreekt de Tora over het hart:
“Iedereen met een goed hart zal brengen.”
“Alle wijzen van hart onder jullie moeten komen en iets maken.”
“Iedere man wiens hart hem verhief kwam.”
“Allen met een goed hart brachten sieraden.”
“Iedere vrouw met een wijs hart spon met haar handen.”
“Alle vrouwen wier hart hen met wijsheid verhief, sponnen.”
“Iedere man en iedere vrouw wier hart hen bewoog, brachten gaven.”
“En Hij legde het in zijn hart om te onderwijzen …
Hij vervulde hen met wijsheid van het hart.”
Steeds opnieuw
benadrukt de Tora
het hart.
Zelfs de aanstelling van het priesterschap — de Kehoena —
was afhankelijk van het hart.
Toen G’d tot Mosje sprak over Aharon:
“Zie, hij komt je tegemoet,
en wanneer hij je ziet,
zal hij zich in zijn hart verheugen.”
Rasji legt uit:
Door deze vreugde in zijn hart
verwierf Aharon de verdienste
het borstkleed te dragen dat op het hart rust.
En onze wijzen leren:
“De Barmhartige verlangt naar het hart.”
Waarom deze voortdurende nadruk op het hart?
Rav Yitzchak Hutner verklaart dit met de woorden:
“Bilvavi mishkan evneh” —
In mijn hart zal ik een heiligdom bouwen.
Het Misjkan, de Tabernakel wordt gebouwd
in het hart
en
door het hart.
Het vraagt om de wil om te geven
en om het hart zelf op te bouwen.
Want de verblijfplaats van de Sjechina
hangt af van de vreugde van het hart.
En dat is wat G’d verlangt:
het hart.
Want daar
bevindt zich Zijn woning.
Zoals er staat:
“En Ik zal in hen wonen.”
(Het heiligdom staat niet alleen onder hen, maar in hen.)
